وقتی به دنبال خوشبختی می‌گردیم، اغلب پیش از هر چیزی محیط اطراف‌مان را عوض می‌کنیم. انتظار داریم در هوایی گرم‌تر یا خوابگاهی دوستانه‌تر شادتر باشیم، ولی این لذت‌ها معمولاً موقتی هستند. در مجموعه‌ای از مطالعات، دانشجویانی که با تنظیم شیوه‌ی زندگی یا برنامه‌ی درسی، محیط‌شان را عوض کردند، سریعاً به سطوح پایه‌ی خوشبختی برگشتند. به قول ارنست همینگوی: «شاید از این‌جا به جایی دیگر بروید، ولی نمی‌توانید از خودتان فرار کنید.» در عین حال دانشجویانی که با پیوستن به گروهی جدید، تنظیم عادات مطالعه یا شروع پروژه‌ای جدید اعمال‌شان را عوض کردند، شادی ماندگارتری را تجربه کردند. خوشبختی بیش‌تر از کسی که هستیم به کاری که می‌کنیم بستگی دارد. این اعمال‌مان هستند که هدف و حس تعلق به ما می‌بخشند، نه محیط.