اثر حاضر نسخه خطی ساقی نامه نورالدین محمد ظهوری ترشیزی میباشد.

این مثنوی قدیمی‌ترین و مهم‌ترین مثنوی از سه مثنوی شاعر است. ساقی‌نامه در حدود سال 1000 هجری در مدح برهان نظامشاه، ولی نعمت ظهوری در احمدنگر سروده شده که به دربارش تقرب ویژه‌ای یافته بود. این مثنوی دربردارندۀ 4600 بیت است که ظاهراً در این سه موقعیت سروده شده است: حدود هزار بیت پیش از ظهور برهان، حدود سه هزار بیت پیش از تقدیم آنها به شاهزاده مذکور و حدود پانصد بیت به هنگام تقدیم آن. این شعر به اتفاق نظر همۀ منتقدان یکی از بهترین ساقی‌نامه‌هایی است که تاکنون نوشته شده و برای قرن‌ها یکی از مشهورترین کتب درسی هندوستان بوده است.